Patrzę na ten portret i myślę sobie, nasz mały psotnik. Oluś nie jest już dzieckiem, które tylko chłonie świat jaki jest wokół niego. Zaczyna sam kreować swoje otoczenie, podejmować określone decyzje i inicjować pewne zdarzenia. Z dnia na dzień weszliśmy w etap ja wszystko sam!. Oli sam je łyżką i widelcem, sam prowadzi swój wózek, próbuje się sam ubierać, wszystko co tylko możliwe chce robić sam, nawet podlewać trawę ciężkim wężem.
