W obecnych czasach znajomość języków obcych to jedna z najbardziej pożądanych i przydatnych w życiu umiejętności. Wielu Polaków wyemigrowało z Polski do innych krajów w poszukiwaniu pracy, lepszych zarobków, po prostu lepszego życia. Dlatego też wiele polskich dzieci jest dwujęzycznych. Przed Wami książka będąca zbiorem wierszy dla dzieci w dwóch językach: polskim i niemieckim.
Wiersze, które tu znajdziecie są dość poetyckie. Dla małego dziecka, takiego jak Oli, będą za trudne. Jednak już pięcioletnie dziecko z pewnością będzie chętnie ich słuchało oraz zrozumie ich przesłanie.
Tytuł tego zbioru sugeruje nam tematykę wierszy, które dotyczą między innymi tęczy, lisa, poranka, motyla czy chmur. Dzięki nim świat z pewnością stanie się jeszcze bardziej ciekawy i poruszający.
Wielkim atutem tej publikacji są jej malownicze ilustracje autorstwa Kasi Kołodziej. Czasem dziecięce, kolejnym razem realistyczne, a jeszcze innym symboliczne. Dzięki nim, zanim zdążycie przeczytać wiersze, przeniesiecie się we wspaniały barwny świat pełen cudownych pejzaży.
Wydawnictwo: Siedmioróg
Autor: Karolina Kusek
Ilustracje: Kasia Kołodziej
Ilustracje: Kasia Kołodziej
Rok wydania: 2005
Stron: 112
Format: 17,6 x 25 cm
Oprawa: miękka
Sugerowany przedział wiekowy: od 7 do 12 lat
Cena na stronie wydawnictwa: 20,80 zł
Cena w aros.pl: 18,20 zł
Co o książce pisze wydawnictwo?
Luksusowe wydanie poezji dla dzieci w wersji polsko-niemieckiej. Książka zawiera liryczne, a jednocześnie pełne humoru wiersze, opisujące piękno świata – drzew, kwiatów, zwierząt, zmieniających się pór roku – oraz nastrojowe ilustracje Kasi Kołodziej.
Wiersze Karoliny Kusek mają swoisty urok i nastrój, który wynika przede wszystkim z ich osobistego charakteru, bezpośredniego i ciepłego stosunku do odbiorcy. Odbiorcą tym jest nie byle kto: wnuki poetki, ona sama zaś występuje tu w roli babci. A rola ta obrosła wielowiekową tradycją: babcie zawsze zajmowały ważne miejsce w życiu wnucząt, śpiewały kołysanki, opowiadały bajki na dobranoc, piastowały dzieci i towarzyszyły im od najmłodszych lat, niekiedy nawet bliżej i serdeczniej niż zapracowani rodzice.
Wiersze Karoliny Kusek mają swoisty urok i nastrój, który wynika przede wszystkim z ich osobistego charakteru, bezpośredniego i ciepłego stosunku do odbiorcy. Odbiorcą tym jest nie byle kto: wnuki poetki, ona sama zaś występuje tu w roli babci. A rola ta obrosła wielowiekową tradycją: babcie zawsze zajmowały ważne miejsce w życiu wnucząt, śpiewały kołysanki, opowiadały bajki na dobranoc, piastowały dzieci i towarzyszyły im od najmłodszych lat, niekiedy nawet bliżej i serdeczniej niż zapracowani rodzice.
