Ten tydzień to przełom w samodzielnym poruszaniu się Olusia. Nie chce już zbytnio podróżować w wózku. Coraz częściej podczas zakupów w mieście muszę go choć na chwilę postawić na nogi i pozwolić mu pochodzić. Zaś w drodze powrotnej do domu obowiązkowo cała naszą ulicę Oli pokonuje na swoich nogach. mamy to szczęście, że choć położenie domu mamy rewelacyjne to mieszkamy na cichej i spokojnej ulicy Przejeżdżające samochody to u nas rzadkość, co więcej, ludzie przyzwyczaili się nawet, że częściej chodzą ulicą nić chodnikami, które są w opłakanym stanie.
