Rzeczywistość nas otaczająca nie zawsze jest miła i przyjemna. Wokół nie brakuje bólu i cierpienia. Niesprawiedliwość, brak empatii, wszechobecna znieczulica, to współczesne demony otaczające nas z każdej strony.

Część ludzi woli wiedzieć jak najmniej. Może tak jest wygodniej, łatwiej, kto wie. Dla jednych ucieczka to całkiem dogodne rozwiązanie. Mnie jednak to wyjście nie satysfakcjonuje. Nie chcę i nie potrafię przejść obojętnie obok tego, co dzieje się wokół mnie, bez względu na to, czy dzieje się to sto, czy nawet tysiące kilometrów od miasta, w którym mieszkam.

Dlatego często czytam książki będące genialnymi, choć niejednokrotnie ryzykownymi (ze względów politycznych i kulturowych) i wyciskającymi łzy reportażami. Nie są to lektury lekkie i zabawne, przy których człowiek śmieje się i żartuje. Wywołują one morze łez, wprawiają w zadumę, sprawiają, że człowiek skupia się na tym, co trudne, ważne i prawdziwe. Dziś kilka tego rodzaju książek, które mam nadzieję, trafią do Twojego serca i umysłu.

 

Blog haloziemia.pl zna i czyta wiele osób, zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Konrad Kruczkowski, jego autor, zawsze potrafi ująć sedno danego problemu, a jego argumenty są rzeczowe i wyważone. Idealista, człowiek wrażliwy do granic możliwości a przy tym genialnie ubierający myśli w słowa twórca.

Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam zapowiedź jego książki, wiedziałam, że nie mogę przejść obok niej obojętnie i po prostu muszę ją mieć. Oczywiście poprzeczkę postawiłam bardzo wysoko, moje wymagania były naprawdę olbrzymie i sama się zastanawiałam czy aby nie przesadziłam z tym idealizowaniem jego publikacji. Kiedy już trzymałam ją w dłoniach, bałam się do niej zajrzeć. A co jeśli się rozczaruję? Co, jeśli po lekturze pozostanie niesmak wymieszany z niedosytem?

Halo człowiek, będący zbiorem sześciu rozmów o wartościach z mniej lub bardziej znanymi postaciami, odleżał swoje w domowej biblioteczce, zanim znalazłam spokojny dzień na jej lekturę. Już pierwszy wywiad z Anną Dymną, opowiadający o niewdzięczności i braku zrozumienia, wywołał we mnie burzę emocji. Wracałam do pewnych jego fragmentów, celebrując wręcz niektóre zdania. Musiałam sobie zrobić małą przerwę. Kolejna rozmowa, z Ewą Błaszczyk o niekończącym się rzucaniu kłód pod nogi przez skomplikowane procedury i zamordyzmie chwycił mnie mocno za serce. Dalej wcale nie było łatwiej i prościej.

Niebanalna lektura o tym, co ważne oraz trudne, ale i wszechobecne. Nie sposób się od niej oderwać, jednocześnie czując przesyt trudnych historii. Polecam i zachęcam do lektury tej książki. Przeczytasz, docenisz i podziękujesz za szczerość rozmówców i dociekliwość oraz wyczucie Konrada Kruczkowskiego.

 

„Poruszająca i mądra prawdziwa opowieść o rodzinie, medycynie i literaturze. Wyciska łzy i ogromnie inspiruje”. Czy można przejść obojętnie wobec takiego cytatu opinii z The Washington Post? Zdecydowanie nie! Jak wiecie, jestem w ciąży i często zastanawiam się nad tym, co czytam czy oglądam, wiedząc, że to małe istnienie żyjące we mnie podziela moje emocje i uczucia, których doznaję. Długo zastanawiałam się więc czy powinnam ją czytać teraz? Czy to aby na pewno lektura dla kobiety w ciąży?

Sporo łez uroniłam podczas tej lektury. Głębokich wdechów i długich pauz w czytaniu było naprawdę wiele. Jednak książka ta pozwoliła mi spojrzeć na życie inaczej. Nie być pewną niczego co mam tu i teraz, a jednocześnie doceniać to wszystko, co jest wokoło i dziękować za każdą chwilę. Życie mamy jedno. Nie zawsze mamy wpływ na jego koniec. Możemy jednak go „nie przespać”.

Historia młodego człowieka, genialnego neurochirurga, który pewnego dnia, po blisko 10-letniej pracy zawodowej i pod koniec rezydentury, usłyszał diagnozę: IV stadium raka płuc. Paul Kalanithi to człowiek z krwi i kości. Jego historię napisało życie. Nie poddał się, walczył pełen nadziei. Został ojcem. Odszedł. Pokazał, że nadzieja umiera ostatnia.

 

Zatrważająca i wręcz mrożąca krew w żyłach lektura. W obecnym świecie coraz bardziej obawiamy się ataków terrorystystycznych. Ich okrucieństwo i skala ofiar wstrzymuje oddech w piersiach całego świata. Ta książka pokazuje skomplikowany mechanizm działania ISIS, które swoich zwolenników i „wyznawców” znajduje coraz częściej w Europie wśród ludzi pochodzących z rozmaitych warstw społecznych.

O zgrozo w szeregi ISIS wstępują nie tylko mężczyźni, ale i kobiety, które ze sobą w ten świat horroru zabierają również swoje dzieci. Okrutne mordy, bestialskie obchodzenie się z kobietami i dziewczynkami oraz wszechobecny strach i okrucieństwo. To są w stanie zaserwować na całe życie swoim małym dzieciom kobiety wciągnięte w pułapkę ISIS. Zakochane w radykalnych islamistach, bojowniczki torturujące inne kobiety i dzieci.

Ogrom tego niewyobrażalnie drastycznego okrucieństwa wstrząsa światem. Świadomość mechanizmów działania ISIS pozwoli na uratowanie wielu Europejczyków. Ludziom młodym, zagubionym, nieposiadającym celu i sensu życia ideologie propagowane przez to ugrupowanie przemawiają do serc i umysłów podporządkowując ich całkowicie rekruterom. Nie bójmy się o tym rozmawiać. Nie bójmy się chować paszportów Europejczyków chcących przyłączyć się do ISIS i wyjechać z kraju. Nie bójmy się zgłaszać wszelkich podejrzeń odpowiednim organom. Życie jednego żołnierza ISIS może nieść śmierć setkom, a nawet tysiącom z nas.

 

Książka chwytająca za serce i wyciskająca łzy do ostatniej kropli. Bestseller z listy New York Timesa wydany w kilkunastu krajach. Poruszająca historia 6-letniej Elenie, u której zdiagnozowano rzadką odmianę guza mózgu.

Nie jest to przypadek jakich wiele. To wyjątkowa rodzina, którą spotkał trudny los. Rodzice dziewczynki postanowili, w formie dziennika, zachować ostatnie wspomnienia związane z córką, które im zostały. To opowieść o walce z chorobą do granic ludzkich możliwości, ale i o konieczności przygotowania się do nieuniknionego zakończenia.

Ta książka nie pogrąża w rozpaczy. Przepełniona jest rodzinnym ciepłem, miłością, wolą walki i nadzieją. Jest swoistą przestrogą dla nas rodziców, abyśmy korzystali z każdej chwili, jaką jest nam dane spędzić ze swoim dzieckiem. W codziennym pędzie niejednokrotnie mówimy: Przestań. Nie teraz. Zaczekaj. Później. Idź się pobaw sam/sama. Po tej lekturze docenicie wspólne picie kakao, oglądanie bajki czy chociażby spacer. Każda chwila dzieckiem będzie na wagę złota i z każdą chcielibyście zachować już na zawsze.

Lektura obowiązkowa dla każdego rodzica!